سی و دومین سالگرد شهید محمد باقر فخری گرامی باد

به نام خدای شهیدان

شهید محمدباقر فخری در 15 مهر ماه سال 1345 در شهر سرخه و در خانواده ای مذهبی و کشاورز دیده به جهان گشود . او از همان دوران کودکی در کنار درس و مدرسه در امر کشاورزی نیز یار و مددکار پدرش بود. با شروع جنگ تحمیلی ، شوق حضور در صحنه های دفاع از اسلام و انقلاب سراسر وجود محمد باقر را فراگرفت تا اینکه با وجود سن کم در اردیبهشت ماه سال 1361توانست خود را به جبهه ها رسانده و در عملیات بیت المقدس شرکت نماید . او در این عملیات از ناحیه سینه مجروح و حدود یکماه در بیمارستان بستری بود . پس از بهبودی بازهم عازم صجنه های نبرد شد و در عملیاتهای دیگری شرکت نمود تا اینکه مجددا در عملیات بدر مچروح گردید . هنوز زخم های او التیام نیافته بود که باز هم عزم سفر نمود و تن مجروح نتوانست او را از حضور در عرصه دفاع بازدارد تا اینکه آخرین بار در 22تیر ماه سال 1364 عازم جبهه های جنوب شد و بعد از حدود یکماه درظهر روز جمعه 25 مردادماه سال 1364 در حالیکه در داخل سنگر مشغول تلاوت کلام الهی بود بر اثر ترکش خمپاره به سینه مجروح و لحظاتی بعد به یاران شهیدش پیوست.

با درود به ارواح مطهر شهدا ، وصیتنامه این شهیدعزیز تقدیم حضورتان میگردد :

بسم الله الرحمن الرحیم

يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَ عَدُوَّکُمْ أَوْلِياءَ تُلْقُونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَ قَدْ کَفَرُوا بِما جاءَکُمْ مِنَ الْحَقِّ يُخْرِجُونَ الرَّسُولَ وَ إِيَّاکُمْ أَنْ تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ رَبِّکُمْ إِنْ کُنْتُمْ خَرَجْتُمْ جِهاداً في سَبيلي وَ ابْتِغاءَ مَرْضاتي تُسِرُّونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَ أَنَا أَعْلَمُ بِما أَخْفَيْتُمْ وَ ما أَعْلَنْتُمْ وَ مَنْ يَفْعَلْهُ مِنْکُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَواءَ السَّبيلِ. ( سوره ممتحنه آيه يك )

ای کسانی که ایمان آورده اید ، دشمن من و دشمن خودتان را دوستان خود مگیرید ، شما با آنها طرح دوستی می افکنید در حالی که آنها به آنچه از حق برای شما آمده کفر ورزیده اند ، آنها رسول خدا و شما را به خاطر ایمانتان به خدای یکتا که پروردگار شماست ( از وطنتان مکه ) بیرون می کنند ، ( پس با آنان اظهار دوستی نکنید ) اگر ( از وطنتان ) برای جهاد در راه من و طلب خشنودی من بیرون آمده اید شما دوستی خود را پنهانی به آنها می رسانید در حالی که من به آنچه پنهان دارید و آنچه آشکار کنید داناترم. و هر کس از شما چنین کند پس حقّا که راه راست را گم کرده است.

با درود و سلام بر رهبر کبیر انقلاب اسلامی ایران امام خمینی

اگر من به فیض شهادت رسیدم هیچ کس برای من گریه نکند و سیاه نپوشد و عوض آن به امام دعا کنید به کلیه دوستان و آشنایان توصیه می کنم که دعا و نماز را فراموش نکنند. بخصوص در نمازهای جمعه و جماعات چون در جماعت انسان آگاه میشود . پدر و مادر عزیزم مبادا در سوگ من ناراحتی کنید اگر ناراحت شدید بروید نزد پدر و مادر بقیه شهدا و از آنها درس صبر بگیرید پدر و مادر عزیزم برای من در خانه یک پرچم سرخ آویزان کنید و موقعی که جنگ تمام شد آن را بردارید که دشمن بفهمد که مردم ما تا انتقام خون شهیدان را نگیرند از پا نمی نشینند و سخن دیگر من با محصلین عزیز است ای برادر و خواهر محصل با درس خواندن خود و بارور کردن اقتصاد کشور ضربه ای بزرگ به ابرقدرتها بزنید سخن دیگر من با شما ملت عزیز و اسلامی می باشدکه همیشه در خط اصیل روحانیت حرکت کنید مبادا از روحانیت فاصله بگیرید و همیشه در صحنه باشید، سخن دیگر ما با شما خواهران است که همیشه حجاب اسلامی خود را رعایت کنید، ای خواهر من سیاهی چادر تو کوبنده تر از سرخی خون من است ای مردم راه شهیدان را ادامه دهد تا پرچم خونین اسلام را دربلندترین نقاط جهان به اهتزاز درآورید.

الله اکبر خمینی رهبر - خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار

شهیدان زنده اند الله اکبر بخون آغشته اند الله اکبر

محمد باقر فخری

یادش گرامی و راهش پر رهرو باد

شرمنده شهدا

اسمعیل ادهم